Lütfen bekleyin..

Halludba Icamsab

ÇAĞ DIŞI YÜRÜYÜŞLER-2

10 Nisan 2017, 16:19 - Okunma: 1176

“Biraz zaman geçince her şeyi unutacaksın; biraz zaman geçince her şey de seni unutacak” diyen Aurelius, çağ dışı yürüyüşlerimin aslında tekrarlanmış bir şey olduğunu hatırlatır bana. Gerçekleşmiş ve unutulmuş yürüyüşler…

    Güneş ve bulut savaş halinde bugün. Yürüdüğüm yönde yağmur damlacıkları bir şeylere isyan edercesine buluttan ayrılırken. Bulutlar ise bu ayrılışın sebebini güneş zannedercesine güneşle didişmekte. Gözlerim gökyüzündeki bu olaydayken; ayaklarım beni aylardır gülmeyen, çığlık çığlığa hep ağlayan çocukların içinde dolaştırmakta…

     Her çocuk aynı dilde ağlayıp ayrı dilde ağıt yakıyor. Ve geçmişte olduğu gibi farklı dilde ıslık çalanların yargılandığı bir halet-i ruhiye- ti yaşıyorlar. Kimisinin annesi, kimisinin de tanıdık bir kimsesi yok yanında. Bu yoklukta o küçücük yürekleriyle yeniden varolabilme mücadelesi veriyorlar adeta… Yanı başlarında sürekli patlayan bombalar ise onlara, alışık bir tavır takındırtmaya alıştırmış durumda. 

    Onlar için her şey normal gibiyken, ben çağ dışı yürüyüşlerimin yeryüzüne ayna tutmasından utanır oldum. Çünkü bu çocuklar böyle göz göre göre ölürken; yok olurken, sadece olayları ayna ile yansıtıp bir şey yapamamak deli edercesine azap verici. Ve azap duyanların çoğalması için söylemem gereken daha çok şey var… 

     Evet, belki ben onlar kadar özgürlüğün değerini bilmiyorum. Çünkü içine doğdum özgürlüğün!

     Evet, belki ben onlar kadar ağlamamışımdır. Ama onların yaşamlarına seyirci kalmayıp yazmak, çizmek ve anlatmak benim ve tüm insanlığın boynunun borcu olduğu kanısındayım. Bu yüzden yazıyorum ve çocuk ölümlerini lanetliyorum. Bu yüzden yazıyorum ve çocuk istismarcılarını kınıyorum. Bu nedenle yazıyorum çünkü çocuk gelinlere karşıyım. Bu nedenle yazıyorum çünkü çocukların çocukça yaşayabilme haklarının ellerinden alınmasından yana değilim. Ve bu yüzden yürüyorum. Buyurun sizlerde eşlik edin…

    Nerede ve nereye mi yürüyorum? 

    Gecelerinin soğuk ve çocukların soğuktan öldüğü çöllerden, ölenlere doğru yürüyorum. Yemek bulamayıp aç ölen çocukların olduğu yerlerden, tok gezinenlerin olmadığı yere yürüyorum. Anne karnında söz hakkı verilmeyen ve aldırılan çocukların yanından, anne adaylarına yürüyorum. Evlilik nedir bilmeyen çocukların kucaklarına verilen bohçalardan, kalbi taşlaşmış evebeyinlere yürüyorum. Devletin açtığı YİBO lardan, bir köşeye çekilip ağlayan çocuklara yürüyorum. Çocuklara dair yalanların uçuştuğu komik meclis toplantılarından, meydanlara, size seslenmek için yürüyorum. Ve belki bu yazıyla yöneticilerin vicdanlarından, sizlerin vicdanlarına yürüyeceğim. Hiç olmasa buralarda yürümek ve haykırmak istiyorum… Duyun sesimi!

    Çocuklar… of çocuklar!.. çocuklara el verin… vallahi ölüyor çocuklar!...

 

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
190 gün önce
325 gün önce
409 gün önce
416 gün önce
449 gün önce
599 gün önce
624 gün önce
696 gün önce
739 gün önce
750 gün önce
754 gün önce
848 gün önce
861 gün önce
881 gün önce
932 gün önce
953 gün önce
967 gün önce
979 gün önce
995 gün önce
1014 gün önce
1028 gün önce
1050 gün önce
1058 gün önce
1077 gün önce
1083 gün önce
1113 gün önce
1148 gün önce
1156 gün önce
1163 gün önce
1168 gün önce
1174 gün önce
1194 gün önce
booked.net









bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=